“Voorzitter, vandaag bespreken we het coalitieakkoord ‘Voor Den Haag, met Den Haag’. En ik wil allereerst mijn felicitaties uitspreken naar Hart voor Den Haag, VVD, Denk en CDA dat het gelukt is om 4 maanden na de verkiezingen in toch relatief korte tijd een akkoord te sluiten. Van harte.   

Voorzitter, hoewel mijn fractie het nodige heeft aan te merken op dit akkoord, u zult het zo horen, is het goed dat er weer een stabiele coalitie komt. Want onze stad kent grote en vele opgaven. Sommige van deze opgaven zien we terugkeren in dit coalitieakkoord, maar anderen ook niet. Daarom heeft mijn fractie dit akkoord met gemengde gevoelens gelezen. Want de vraag die voor de ChristenUnie/SGP centraal staat is eenvoudig: wie betaalt uiteindelijk de prijs van de keuzes die hier worden gemaakt?   

‘Voor Den Haag, met Den Haag’. Dat is de titel van het nieuwe coalitieakkoord. Toen de ChristenUnie/SGP het akkoord las, bekroop mijn fractie de vraag wie of wat ‘Den Haag’ eigenlijk is voor deze coalitie. Het kwartje viel toen we goed naar de kleuren van de tekst keken op de voorkant: ‘Voor Den Haag’ in het geel, ‘met Den Haag’ in het groen. Dit akkoord is een feest voor het Den Haag op het zand, en het Den Haag op het veen betaalt de prijs daarvoor. Voorzitter, dat is kortweg een samenvatting van de consequenties van dit akkoord. Den Haag is de meest gesegregeerde stad van ons land. De verschillen tussen arm en rijk, tussen veen en zand maken tot wel tien jaar in levensverwachting uit. Het verkleinen van die verschillen zou prioriteit moeten zijn voor deze nieuwe coalitie. Maar met dit akkoord gebeurt het tegenovergestelde. Voorzitter, ik zal het vandaag over drie punten doen.   

Wonen 

In het akkoord wordt geschreven dat segregatie wordt tegengegaan door op het zand meer sociale woningen te bouwen en op het veen meer (betaalbare koop en) vrije sector. Tegelijkertijd worden bouwprojecten tot 80 woningen vrijgesteld van alle eisen, precies het soort projecten waarmee nog iets op het zand gebouwd kan worden. Andersom wordt in de wijken in Zuidwest, waar wel een flinke bouwopgave ligt, volle bak ingezet op het hogere segment. Eindresultaat: meer dure woningen en nauwelijks sociale huurwoningen erbij.   

Voorzitter, zoveel Hagenezen en Hagenaren wachten al jaren en jaren op een sociale huurwoning, ik hoor het collega Dubbelaar nog roepen in deze zaal, kinderen die het huis maar niet uit komen. Maar met dit akkoord zal de wachtlijst niet sneller slinken.   

Voorzitter, voor wie dat het meest pijnlijk is, is die enorme groep van meer dan 6.200 dak- en thuisloze mensen in onze stad. Dé manier om dak- en thuisloosheid te bestrijden, is meer sociale woningen. En die omslag naar Wonen eerst die de afgelopen jaren is ingezet, wordt met dit akkoord nagenoeg in de prullenbak gedaan. Want hoewel dit college significant geld vrijmaakt voor flexwoningen en tijdelijke opvangplekken, ontbreekt het structurele perspectief. Ronkende taal over doorstroming is leuk en aardig, maar er komen met deze plannen nauwelijks nieuwe plekken om naar door te stromen over.   

Armoede  

Ik zei het al: de Hagenaar op het zand kan ik van harte feliciteren met dit akkoord. U krijgt geen asielzoekers in uw wijk, uw woonlasten gaan niet omhoog, en u bent straks goedkoper uit met parkeren. Maar Voorzitter wie ik niet kan feliciteren zijn de Hagenaars die net boven 130% van het minimum verdienen. Dat tweeverdienersgezin dat met hun 3 kinderen net rondkomt, en dankzij de regelingen van de gemeente net een beetje meer bestedingsruimte heeft. Die oudere vrouw die moet rondkomen van haar AOW en klein pensioen, maar straks niet meer gebruik kan maken van huishoudelijke hulp. Een deel van hen stemde afgelopen maart op Hart voor Den Haag, maar krijgt nu het deksel op hun neus. Mensen die gebruik maken van de sociale dienstverlening van de gemeente en afhankelijk zijn van minimaregelingen. Zij zijn de verliezers.    

Want Voorzitter, deze partijen kiezen ervoor om voor de mensen die tussen de 130-150% van het sociaal minimum verdienen de armoederegelingen te schrappen. Zo’n 8000 huishoudens in onze stad waarbij de kansen naar beneden worden bijgesteld2. En dat valt me toch tegen van een partij als Denk die altijd zegt op te komen voor kansengelijkheid. Blijkbaar blijft toch de portemonnee van je ouders hier bepalen hoe je leven en je toekomst eruitziet.    

Voorzitter, deze coalitie wil ook schrappen op de sociale dienstverlening. Funest in een stad waar armoede een omvangrijk probleem is en 1 op de 7 mensen problematische schulden heeft. De afgelopen jaren zijn kwetsbare inwoners de helpdesk Geldzaken beter gaan vinden, maar deze partijen willen het bereik juist verkleinen. Daarmee verdwijnen problemen niet Voorzitter, daarmee worden problemen alleen maar groter. Het zal als een boemerang terugkomen naar de gemeente.   

Voorzitter, ook gaan deze partijen tot 10 miljoen structureel bezuinigen op participatie en werkgelegenheid. Het wensdenken dat de markt alles gaat oplossen sijpelt door dit hele akkoord heen. Maar Voorzitter, de markt is voor velen te ver weg. Voor hen zou de gemeente er juist moeten zijn als een rechtvaardige overheid. Een overheid die recht doet, juist ook aan hen in kwetsbare situaties.  Om in barmhartigheid om te zien naar hen die niet mee kunnen komen.  

Voorzitter, het streven van deze coalitie is om meer taken terug te duwen naar de sociale basis, maar dan moet die basis wel op orde zijn. Radicaal bezuinigen op huishoudelijke hulp, welzijnswerk en werkgelegenheidsprojecten draagt daar niet aan bij. Daarmee vernietig je de basis en is samenredzaamheid een loos woord. Want samen is blijkbaar zonder de overheid.   

Dienstverlening/financiën  

Voorzitter de grootste dekkingsbron voor de plannen van deze coalitie is, naast het rigoureuze snijden in het sociaal domein, de enorme taakstelling op het ambtelijk apparaat. Enerzijds pent de coalitie grootse plannen neer op het gebied van ondernemen, bouwen en infrastructuur, maar op de mensen die zaken in het stadhuis moeten uitvoeren wordt flink bezuinigd. En hoewel mijn fractie ook graag een kortere parafenroute ziet, lijkt hier de realiteitszin in de financiën toch een beetje te ontbreken, en dat valt wel tegen van een coalitie met partijen die het graag over degelijke financiën hebben. We zullen dat de komende jaren in de gaten houden.   

Voorzitter ook in de gemeentelijke dienstverlening wordt gesneden. Waar partijen in de campagne nog de mond vol hadden van een nabije, laagdrempelige overheid, ik zie de filmpjes met collega De Mos voor stadsdeelkantoor Leidschenveen-Ypenburg nog voor me, is daar niks meer van over in het akkoord. Mooie woorden te over, maar de stadsdeelkantoren gaan niet open.   

Tot slot  

Voorzitter, hoewel bovengenoemde greep uit de plannen de ChristenUnie/SGP ernstig zorgen baart, zien we ook positieve, hoopvolle punten. Eindelijk perspectief voor de mensen die in mensenhandel en prostitutie verkeren, door het sluiten van de Doubletstraat en aandacht voor uitstapprogramma’s.  Ook wordt eindelijk het budget voor onderhoud van de buitenruimte op orde gebracht, iets wat het zittende college jarenlang heeft nagelaten. Eindelijk weer investeren in de Scheveningse Haven. En de aandacht voor gezinsgericht werken waarbij ook relatietherapie aandacht krijgt, de blijvende aandacht, hopelijk ook ruimtelijk voor levenbeschouwelijke organisaties en het belang van het gezin doet mijn fractie goed.   

Voorzitter de ChristenUnie/SGP is blij dat, ondanks de valse start na de verkiezingen, er toch een coalitie gevormd is voor de zomer. Zodat er vanaf september volle bak gewerkt kan worden in het belang van de stad. En voorzitter, mijn fractie neemt de woorden uit het akkoord over samenwerking met de raad serieus, het zoeken naar brede steun voor goede plannen voor de stad. De ChristenUnie/SGP zal die taak ook serieus oppakken.    

Ik wens de nieuwe coalitie en de aanstaande wethouders veel wijsheid en Gods zegen toe, en hoop dat ze allen het dienen van de stad, het goede zoeken voor ál onze inwoners en het beschermen van hen die kwetsbaar zijn bovenaan hebben staan. Een oprecht succes gewenst.”